Беларус: таъми таърих, ҷилои табиат, гармии дил
Беларус – дар ин калима қадимият бо муосирият ҳамоҳангона ба ҳам омехтааст ва табиати зебоманзар бо ҳусни худ ҷалб мекунад. Дар ин ҷо ҳар кас барои худ чизе пайдо мекунад, хоҳ сафари ҷолиб ба умқи замонҳои бостон, хоҳ истироҳати ором дар соҳили кӯл, хоҳ таассуроти дурахшон аз иштирок дар ҷашнҳои мардумӣ.
Минск – интихоби беҳтарин барои дӯстдорони қадимият. Шаҳре, ки таърихи бою ҳазорсола дорад, шоҳкориҳои зиёди меъмориро дар худ нигоҳ медорад. Дар кӯчаҳои ороми шаҳри кӯҳна сайр кунед, калисои ҷомеи бошукӯҳи Рӯҳи Муқаддасро тамошо кунед, аз маҷмааи «Растаҳои таърихӣ», ки дар он хонаҳои асри XIX боқӣ мондаанд, дидан кунед ё дар майдони Ғалаба ба фазои даврони шӯравӣ ғарқ шавед. Имкони боздид аз осорхонаи миллии таърихи Беларусро аз даст надиҳед, то дар бораи сарнавишти кишвар ва мардуми он бештар маълумот гиред.
Агар дили Шумо хомӯшӣ ва ягонагӣ бо табиатро орзу кунад, ҳатман ба Полесе сафар кунед. Дар ин ҷо ҳамвории сабзи беканор, кӯлҳои ҷилокунанда ва ҷангалҳои қадимие, ки ривоятҳоро дар худ нигоҳ медоранд, Шуморо интизоранд. Бо қаиқ дар дарёи Припят сайр кунед, аз боғи миллии беназири «Беловежская пушча», ки дар он зубрҳо – рамзи Беларус – зиндагӣ мекунанд, дидан кунед ё танҳо дар оғӯши табиати бикр аз хомӯшӣ ва оромӣ баҳра баред.
Диёри Придвине – ин салтанати кӯлҳои соф, соҳилҳои регзор ва ҷангалҳои сӯзанбарг аст. Дар ин ҷо метавон дар ҳавлии деҳотии бароҳат дар миёни садои санавбарҳо истироҳат кард, дар кӯли зебоманзар моҳигирӣ кард ё бо киштии бодбондор дар дарёи Двина – яке аз се дарёи бузургтарини минтақаи славянҳои шарқӣ – сайр кард. Ва пас аз рӯзи пурмашғала метавон таомҳои белорусиро, ки аз маҳсулоти тозаи маҳаллӣ тайёр карда шудаанд, чашид.
Умуман, таомҳои белорусӣ барои дӯстдорони хӯрокҳои лазиз ҷашни воқеист. Боршчи хушбӯй бо пампушкаҳо, драникҳои обдор бо қаймоқ, вареникҳои лазиз бо мағзҳои гуногун ё кисели анъанавӣ аз буттамева ва меваҳоро бичашед. Ва нони белорусиро фаромӯш накунед – он дар даҳон об мешавад.
Барои онҳое, ки мехоҳанд ба зиндагии аслии белорусҳо ғарқ шаванд, дидани яке аз ҷашнҳои мардумӣ арзанда аст. Масленитса, Купала ё Дожинки – рӯйдодҳои дурахшоне ҳастанд, ки аз мусиқӣ, рақс, шодӣ ва вақтхушиҳои анъанавии белорусӣ пуранд.
Беларус барои ҳамаи намудҳои сайёҳӣ боз аст: аз экосайёҳии фаъол бо роҳпаймоиҳо ва қаиқронӣ дар дарёҳо то истироҳати ором дар канори кӯл. Дӯстдорони шикор ва моҳигирӣ дар ин ҷо шароити олӣ пайдо мекунанд, варзишгарон бошанд – маҷмааҳои муосири варзишӣ. Барои дӯстдорони харид дар Минск дарҳои марказҳои сершумори савдо ва бутикҳо кушодаанд.
Ба Беларус барои таассуроти нав, барои шиносоӣ бо фарҳанги бой ва одамони меҳмоннавоз меоянд. Дар ин ҷо Шумо он чиро, ки меҷустед, пайдо мекунед: аз ҷойҳои диданбоби таърихӣ то табиати зебоманзар, аз таомҳои лазиз то ҷашнҳои дурахшони мардумӣ!
Андрей, директори BelDiscovery